سخنگوي انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه تهران وعلوم پزشكي:
در حادثه اخير دانشگاه اميركبير نمي‌توان افراد و طيف‌هاي خاصي را متهم كرد

سـخـنـگـوي انـجـمـن اسـلامـي دانـشـجـويـان دانـشـگـاه تـهـران و عـلـوم پـزشـكـي با اشاره به حوادث دانشگاه اميركبير گفت: «فعالان دانشجويي بايد رفتار معقولانه اتخاذ كنند تا ديگران اجازه‌ي سوءاستفاده نداشته باشند.»

داوود دشتباني در گفت‌وگو با خبرنگار سياسي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) اظهار داشت: « بحثي كه تحت عنوان اهانت در نشريات دانشجويي به ساحت مقدس رسول اكرم(ص) صورت گرفته، با توجه به شواهد بررسي شده به نظر مي‌رسد موضوع آن‌گونه كه از طرف بعضي از رسانه‌ها و تشكل‌هاي دانشجويي اعلام مي‌شد روشن و قابل موضع‌گيري نيست، از اين رو نمي‌توان افراد و طيف‌هاي خاصي را متهم كرد.»

وي افزود: «اين موضوع بايد با شواهد و درايت بيشتر پيگيري شود تا مشخص گردد چه كساني عامل اين اتفاق بوده‌اند و اين نيازمند آن است كه مسوولان دانشگاه و تعدادي از دانشجويان تحت عنوان كميته‌ي خاص، ريشه‌ي اين اتفاق را پي‌گيري كنند.»

اين فعال دانشجويي تصريح كرد: « باتوجه به آن‌كه مديران مسوول اين نشريات هرگونه ارتباط با انتشار اين نشريه را تكذيب مي‌كنند، شواهد موجود نيز نشان مي‌دهد كه اين موضوع چندان بيراه هم نيست.»

دشتباني با اشاره به نحوه‌ي برخورد با اين واقعه ابراز عقيده كرد:«مدت زيادي از واقعه‌ي اهانت به حضرت رسول در آزمون آموزش و پرورش نمي‌گذرد. برخوردي كه با آن اتفاق صورت گرفت در مقايسه با برخورد اين واقعه به خوبي نشان مي‌دهد كه تعدادي مي‌خواهند برخورد سياسي داشته باشند و به دنبال سوءاستفاده از احساسات مذهبي مردم هستند.»

وي ابراز عقيده كرد: « اگر غيرت مذهبي و حساسيت اين دوستان نسبت به حضرت رسول(ص) زياد است ما خوشحال مي‌شديم اين غيرت مذهبي را در مساله‌هاي قبلي هم مي‌ديديم؛ در صورتي كه در مسائل گذشته اغماض صورت گرفته است، اما در اين مورد كه هنوز منشأ مشخصي نيز وجود ندارد عده‌اي با جنجال به دنبال آن هستند تا فضاي دانشگاه را به اختناق بكشند.»

سخنگوي انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه تهران و علوم پزشكي اظهار داشت: « مهمترين ويژگي انجمن‌هاي اسلامي نمايندگي بدنه‌ي دانشجويي است و تاكنون بيشترين نزديكي را با دانشجويان و مردم داشته‌اند. فضاي معقول انجمن‌هاي اسلامي كمك مي‌كرد تا معدل بيشتري فضاي دانشگاهي به وجود آيد. متاسفانه در چند سال گذشته با دور شدن برخي از دوستان راديكال از اعتقادات عمومي مردم، تاثيرگذاري قدرت كاهش پيدا كرد و زمينه‌اي فراهم شد تا كساني كه به دنبال استفاده‌هاي جناحي هستند نسبت نادرست به انجمن‌هاي اسلامي بزنند.»

وي در پايان خاطرنشان كرد: «من از انجمن‌هاي اسلامي سراسر كشور خواهش مي‌كنم با بازگشت اصولي و منطقي به موازيني كه مورد قبول و پذيرش عموم ملت ايران است راه اصلي خود را به دست آورند و زمينه و بستر اتهام‌هاي اين‌چنيني را از بين ببرند.»

صبح براي آمدن به دانشگاه سوار ماشين پسر جواني شدم. كاملاً مشخص بود كه ماسين متعلق به يك جوان ماشين باز است. فنرها كمي پائين آمده بودند و كف ماشين- سواري پرايد- از معمول پائين تر بود و سپرهاي خاصي كه معمولاً در ماشين هاي مسابقه اي استفاده مي شوند باعث مي شد تا به راحتي بتوان اين موضوع را تشخيص داد.
ويژگي مهم اين جور ماشين ها سيستم صوتي منحصر به فرد آن هاست. باندهاي متعدد و چنجر(اگر در اسمش اشتباه نكنم البته كاربردش رو مي دونم! صدايي شبيه زنگ يا همون ديبس ديبس اين باندها متعلق به همين چنجر است) طبيعتاً سي دي شامل پرسروصداترين ترانه هاي لوس آنجلسي هم كه از لحظه سوار شدن گوش را مي نواخت. (من هم كه خيلي بدم نمياد!)
مسير اميرآباد به انقلاب هم ترافيك بود بنابراين فرصت بيشري را در خدمت دوست عزيزمان بوديم. اما نكته جالب اين بود كه همان پسر جوان دقيقاً وقت اذان سي دي ماسين را خاموش كرد و راديو را روشن كرد تا اذان و دعاي بعد از اذان را به طور كامل گوش بدهد. اين كه وقت دقيق اذان ظهر را مي دانست و از ابتداي اذان تا قرائت دعاي بعد از اذان و ترجمه فارسي آن راديو را روشن گذاشت و بعد از آن دوباره سي دي ترانه اش را روشن كرد خيلي برايم جالب بود. انگشتر عقيق به انگشتش و نوار پارچه اي سبزي كه از آينه داخل ماشين آويزون بود هم نشان مي داد كه اين جوان با اين تيپ اسپرت كاملاً مذهبي است